PALYAÇOLAR AĞLAMAZLAR
kalk ayağa, palyaçolar ağlamazlar
çocukların düşlerine gülüşler ekmelisin
bu rengîn elbiseni çıkar ağlayacaksan
seni bilen böyle bilsin
TENİMİN ÇOCUKLARI
tebessüm zannetme yüzümdekileri
hicranın ateşten çukurlarıdır
mutluluk değmemiş ellerine
tenimin yetim çocuklarıdır
SANCIDAN KANATLAR
ayağı kırık güvercin uçarken özgür
çünkü dünya gözden düşmüştür
kuşlar gibi…
fakat onlar sancıyla uçmaktadırlar
ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN GEREKLİLİĞİ
sevgili,ince sabahlar gibi sarmalı yüreğimi
renginde perde perde bir tomurcuk açmalı
ıslak kokularla tutmalı bileğimi
ben gülde ararken o sümbüle kaçmalı
konuşurken kuşlar yükselmeli içimde
kanat sesleri gelmeli göğüs kafesimden
ufukları fark edince gözbebeklerinde
bahsetmeliyim ona kuşlardan ve sesinden
akşam vurunca sularla cama
sevgili ağlamasın görmek istemem
hüzün kokar ayrılığın gülleri ama
sevgili yanağına yakışmaz şebnem
BERABER VERELİM GÜLLERE İSMİNİ, SEN DAHİL HİÇBİRİ AYRI KOKMASIN
adını ne bilsin gecemi bilmeyen
hem soramam onların gözleri AYDIN,
umut nasıl tatlı, umut ki bitmeyen…
sengözlerine değsen inan solardın
adını ne bilsin gecemi bilmeyen
semender
Ağlamaz palyaçolar.Güler hep.Dertleri yoktur onların.Güler ce güldürürler.
Sağol kardeşim.Güzel paylaşım..